مانیفست اکبر گنجی

انتخابات‌ نهمين‌ دوره‌ رياست‌ جمهوري‌ به‌ دلايل‌ زير بايد تحريم‌ شود: مطابق‌ قانون‌ اساسي‌ (به‌ تعبير درست‌تر تفسير شوراي‌ نگهبان‌ از قانون‌ اساسي‌) زنها و سني‌ها نمي‌توانند رئيس‌ جمهور شوند. پس‌ از آن‌ مهمترين‌ مشكل‌ انتخابات‌ نظارت‌ استصوابي‌ شوراي‌ نگهبان‌ است‌. در مرحلة‌ اول‌ كلية‌ شهروندان‌ به‌ دو دسته‌ تقسيم‌ مي‌شوند. آن‌ها كه‌ به‌ قانون‌ اساسي‌ اعتقاد دارند و آن‌ها كه‌ به‌ قانون‌ اساسي‌ اعتقاد ندارند. افرادي‌ كه‌ به‌ قانون‌ اساسي‌ اعتقاد ندارند از حقوق‌ شهروندي‌ محرومند و طبعاً حق‌ كانديداتوري‌ براي‌ بسياري‌ از مشاغل‌ و مناصب‌ را ندارند. يعني‌ ايران‌ متعلق‌ به‌ همه‌ ايرانيان‌ نيست‌، بلكه‌ فقط‌ خوديها شهروند محسوب‌ مي‌شوند.متن مانیفست

تحریم موفق انتخابات

آقای علی یونسی وزیر اطلاعات جمهوری اسلامی مبلغین و مروجین تحریم انتخابات نهمین دوره ریاست جمهوری را "براندازان آرام" نامیده است. روشن است که البته قصد آقای وزیر از چنین اظهاریه ای ایجاد وحشت در میان مردم و کشانیدن عده ای از آنان بپای صندوقهای رأی است. اما در عین حال عنصر درستی نیز در این گفتار وجود دارد، و آن اینکه در صورت تحقق تحریم گسترده و موفق انتخابات پیش رو، در شرایط نارضایتی عمومی و جو بین المللی مساعد، رژیم اجباراً در مسیر فروپاشی و اضمحلال قرار خواهد گرفت. به سخنان خود آقای وزیر توجه کنید تا عمق ترس و هراس سرکردگان رژیم را از تحریم انتخابات دریابید. وی در جمع مسئولان اداری تهران گفت که انتخابات سال جاری "سرنوشت کشور را بطور کامل در دست دارد و هیچ انتخاباتی به این اندازه مقدرات کشور را در بر نمیگیرد و ما اکنون در شرایط فوق العاده حساسی قرار داریم... ما خواسته یا ناخواسته انتخابات را حیثیتی کرده و آنرا تبدیل به یک رفراندوم نموده ایم."متن مقاله

تحول اعجاب برانگیز

رژيم ايران توسط مردم تعويض خواهد شد و من فکر ميکنم اکثريت جوانان روزي از دست رژيم ايران خلاص خواهند شد. تحولات ايران بسياري را متعجب خواهد کرد، منجمله مسلمانان را. اين تحليل من از موقعيت ايران است. ايران تنها کشوري است که مردم در آن وجدان آگاهي دارند.متن مصاحبه

اگر شود چه شود

اکنون دیوار های سانسور فرو ریخته است. هر کسی می تواند همانگونه که می اندیشد، فکر خود را در اختیار دیگران قرار دهد. بدور از هر گونه خود سانسوری، بدون ترس از اینکه مورد تعقیب قرار گرفته و مورد اذیت و آذار خفاشان شب پرست واقع شود. امکانی که دنیای متمدن در اختیار ما جهان سومی ها قرار داده تا چند دهه پیش غیر قابل تصور بود. اینک به مدد فضای دیجیتال بسیاری از اندیشه ها و افکار که تا دیروز تابو و ممنوع بود مورد قضاوت و نقد افکار عمومی واقع می شود. درست است که بسیاری برای اینکه فرصت ابراز عقاید خود را برای همیشه داشته باشند، با نام های مجازی می نویسند. ولی مهم این است که همه گونه اندیشه ای مطرح می شود. با فراغ خاطر می توان نسبت به هر موضوعی به نقد و تبادل نظر پرداخت.

در واقع این اندیشه است که اهمیت دارد نه شهرت ونام. در فضای مجازی روشن بینی و بلوغ فکر برای صاحبان آن اعتبار و ارزش ایجاد می کند. تا آزادی صاحبان فکر فاصله ای نیست. هسته های فکری زیادی شکل گرفته و می رود تا خرد جای خود را به تعصب و جهالت بدهد. پرده های جهل و خرافه به یکسو زده می شود، پاشنه ی آشیل تعصبات قومی، مذهبی، ملی و جنسیتی مورد تعرض انسان خردگرا قرار گرفته می گیرد، دیو عربده و دروغ سنگر به سنگر در حال عقب نشینی است.

توجه انسان ایرانی از آسمان به سوی زمین معطوف شده و می خواهد برای خود بهشتی بر روی زمین بسازد. به ظلمت آباد بهشت گند آسمانیان پشت کرده و رو به آینده دارد. از کنده و ساتور قصابان ایستاده بر گذرگاه ها به جان آمده و می خواهد ایرانی بسازد، بر مبنای حقوق بشر و خواهان حکومتی است که به جای آنکه خدا فرمان براند، خواست و اراده مردم جاری و ساری باشد. حکومتی بر مبنای دموکراسی که در آن حقوق تک تک آحاد مردم رعایت شود. انسان ایرانی می خواهد به معنای دقیق کلمه زندگی کند. از همه توانایی هایی که برای لذت بردن دارد استفاده کند. طبیعی است که آزادی اش به حدی خواهد بود که به آزادی دیگران لطمه نزند.

حکومت اسلامی با تمام توان خود در برابر اراده و روح جمعی مردم ایستاده و با فریب و نیرنگ از منافع عده ای اندک دفاع می کند. در این میان تکلیف چیست؟ آیا اگر یک نیروی خارجی ماشین نظامی رژیم را از کار بیندازد و شرایط انتخابات آزاد را فراهم کند، همسو با اراده و خواست مردم نیست؟ تجربه افغانستان و عراق چه اشکال اساسی می تواند داشته باشد: آیا کشوری مانند آمریکا با هزینه جانی و مالی مردمش، مردم افغانستان را از شر حکومت سیاه طالبان، و مردم عراق را از چنگال استبداد کور بعثیان، با کمترین هزینه مردم ذی نفع این کشور ها، نجات داد، شایسته تقدیر و سپاس نیست؟

اینکه شرایط ایران تفاوت دارد و اینکه الگوی افغانستان و عراق در ایران امکان پذیر است بحثی است جدا. ولی اگر شود چه شود!!!!

تحریم فعالانه انتخابات

روز های پر اضطراب و سرنوشت سازی را پیش رو داریم. آیا روح ایرانی باز هم این فرصت را از دست خواهد داد؟! آیا این بار هم خام خواهیم شد و به جای اینکه برای همیشه از شر دیو عربده و دروغ رها شویم به انتخاب بین بد و بدتر به دامن بد پناه خواهیم برد؟ اصلا چه کسی گفته است که جناح های درون حاکمیت در دو دسته و گروه اصلاح طلب و محافظه کار قرار می گیرند؟

آیا کسی که معتقد است تغییر قانون اساسی خیانت است، آیا کسی که اعتقاد به ولایت فقیه دارد و التزام عملی خود را در آزمایش ها ی مختلف از برگزاری انتخابات فرمایشی مجلس هفتم با آن همه وقاهت رهبر و شورای نگهبان تا سکوت در برابر نقض قانون اساسی به صورت مکرر، عملا ثابت کرده است، باز هم می تواند در گروه اصلاح طلب قرار گیرد؟!!

منظورم از" کسی" یک شخص خاص نیست بلکه منظورم طیف و جریانی است که آرای مردم را با فریب و نیرنگ مصادره به اهریمن کرد!! وقتی مدعی اصلاحات، فریبکاری چون خاتمی که مهره ی دست چندمی چون معین با آن قیافه ی کتک خورده نماینده و ادامه دهنده ی راهش باشد، تکلیف پدر خوانده آن سر دسته ی مافیا و نیز پاسبانی چون قالیباف دیگر روشن خواهد بود. کسانی چون برادر شائول اردشیر لاریجانی (علی لاریجانی) به عنوان میمون سیرک و کاریکاتور احمدی نژاد (چرا که به جای خود احمدی نژاد کاریکاتور این موجود ترحم انگیزمتولد شد!!) نمک قضیه بیش نیستند!

با این مقدمه می خواهم بگویم که کارناوال انتخابات چیزی جر فریب بیش نیست، رئیس جمهور در این نظام چیزی جز عروسک بی اختیار برای ایجاد توهم آبروی رژیم نخواهد بود. رای های کور و بی هدفی هم که با توجیه ها و بهانه های مختلف و نیز با ترفند های خر خام کن به صندوق ریخته می شود. چیزی جز رای به جمهوری اسلامی نیست. این رای ها تنها به کار سرکوب فریاد خاموش ده ها ملیون آرایی خواهند آمد که هرگز به به صندوق ریخته نمی شود و گواه آن شناسنامه هایی است که هرگز به مهر خام اندیشی شر کت در انتخابات آلوده نمی شود.
می دانید مشکل ایران نه آن چند درصد معتقدین به ج.ا. است که به هر حال به طمع منافع اقصادی یا از روی ساده اندیشی در انتخابات شرکت می کنند و به جمهوری اسلامی رای می دهند، بلکه مشکل آن 30 یا 40 درصدی (طبق ادعای وزارت کشور ج.ا. 50 درصد در انتخابات ریاست جمهوری شرکت خواهند کرد. البته آمار حقیقی و واقعی این گونه افراد _ به نظر من _ خیلی کمتر است.) است که از روی ندانم کاری و وادادگی و باری به هر جهت، با بهانه و توجیهات مسخره و دردناک، تن به اهریمن می دهند.

آری مشکل ایران، اینان اند. اینان اند که بعضا به خیال مهر خوردن شناسنامه گاها با رای سفید، شمرده شده و به حساب ج.ا. واریز می شوند و در صف موافقان رژیم قرار می گیرند. در صف رژیمی که نه تنها قلبا احساس نفرت دارند بلکه در صحبت ها و گفت وگو هایشان نیز این نفرت موج می زند.

خب! پس تصمیم بگیریم فعالانه انتخابات را تحریم کنیم و با تمام توان از عواقب شرکت در انتخابات هدایت شده و فرمایشی، با کسانی که به هر دلیل و توجیهی می خواهند بین بد و بدتر یکی را بر گزینند و یا رای سفید بدهند، صحبت کنیم. سرنوشت ما به انتخابات بسته است. از آنجایی که هیچ گونه امیدی برای برگزاری انتخابات آزاد و دموکراتیک با حضور کاندیداهای همه اقشار مردم ایران فارغ از هر از گونه گزینش چه از نظر قومیت، زبان، جنسیت و تفکر و اعتقاد وجود ندارد، تحریم همه جانبه در عمل، خود به نوعی رفراندم خاموش تبدیل خواهد شد و افکار عمومی جهان را به فکر چاره اندیشی خواهد انداخت تا دیگر سران کشورهای قدرت مند منافع کوتاه مدت اقتصادی را به بهای آزادی یک ملت معامله نکنند!

عدم شرکت در انتخابات کمترین بهایی است که باید توسط همه آحاد ملت پرداخت شود. در این صورت است که با وزیدن اندک نسیمی نظام مرده ی تکیه زده بر عصای موریانه خورده سقوط خواهد کرد. و پنجره ای به سوی آزادی و دموکراسی به روی مردمی که استحقاق آن را دارند باز خواهد شد.


***


یک لوگو متحرک تهیه شده که در ابتدای این مقاله درج شده، با گذاشتن این لوگو و یا هر لوگوی دیگر با مضمون تحریم انتخابات، در وب سایت یا وب لاگ خود در تحریم فعالانه انتخابات شرکت کنیم!